NewSecularism-Farsi-Homepage

جامعة سیاسی ایران از طیف‌ها و گرایشات و باورهای سیاسی گوناگون، عمدتاً از طریق نشریاتِ تبلیغی و تهییجی «حزب تودة ایران»، با مقوله ‌هائی نظیر«حقّ ملل درتعیین سرنوشت خویش»، آشنا شده است. از همین قرار است فرمولِ «ایران کشورچند ملّتی» (کثیرالملله) است. و یا مفاهیم و فرایافت‌های سیاسی ـ اجتماعی و اقتصادی فراوانِ دیگر، از قبیلِ: «زیربنا و روبنا»، «شکلبندی ‌های اقتصادی ـ اجتماعی»، «دوره بندی ‌های تاریخی»، «مبارزة طبقاتی»، «راه رشد غیرسرمایه‌داری و سمت‌گیری سوسیالیستی» و بسیاری دیگر. منبع اصلی دانشِ تئوریک حزب نیز طی دهه‌ها، تماماً برگرفته ازنشریه‌ها و بروشورها و کتبِ تبلیغی و ترویجی تهیه و دستچین شده در انستیتوهای گوناگون اتحادِ شوروی بود. شایان توجّه است که مقولة «حقّ ملل درتعیین سرنوشت خویش»، درحزب توده ایران ، تنها از مقطعی از تاریخ آن، باب شد و وارد اسناد گردید.

=======================================================

آغاز و پایان توتالیتاریسم

ایوان كلیما

سقوط رژیم‌های توتالیتری چپ و راست در طول چند دهه گذشته ممكن است ما را به این نتیجه خطا و خوش‌بینانه رهنمون شود كه این رژیم‌ها به نوعی با ذات رفتار و تفكر بشری بیگانه بودند، و فقط بنا بر غفلتی تاریخی پدید آمده بودند. در واقع، بسیاری از افراد ناخودآگاه در آرزوی نظم و نظام و حكومت قوی ‌دستی هستند كه حكومت‌های توتالیتر نویدشان را می‌دادند. درباره آن شور و شوقی كه مردم برای برقراری نظام توتالیتر در كشور من در 40 سال پیش نشان می‌دادند پیشتر نوشته‌ام، و هنوز آن هیجان افسارگسیخته را به هنگام بر تخت قدرت‌نشستن هیتلر در آلمان به یاد می‌آورم. نیمه نخست قرن ما نشان داد كه نظام‌های توتالیتر می‌توانند یك جامعه را به كلی یا یك ملت را به كلی مجذوب و مسحور خود كنند. محبوبیت این رژیم‌ها حاصل تلفیق یك دوره نگاه اتوپیائی و وعده‌های عوام‌فریبانه بود، و البته در ضمن توسل به اندیشه‌های شهروندان متوسط درباره سازمان‌دهی عادلانه جامعه.

======================================================

در دفاع از ملی گرائی و مخالفت با نژادپرستی

دکتر منصور بيات زاده

آيا در زماني که کشوری مورد تهاجم دولت استعمارگری قرار گرفت و بخشی از نيروهای سياسی کشور اشغال شده بجای مقابله با اشغالگران، بخاطر منافع شخصی و احيانأ منافع قومی و يا مسئله ايدئولوژيک، همدست و همصدا با اشغالگران شوند و عليه استقلال ، منافع ملی و تماميت ارضی کشور دست به توطئه زنند، نبايد بفکرمسائلی همچون حاکميت ملی و منافع ملی و حفظ تماميت ارضی کشور بود و باز هم بايد، از «مهم تر» بودن «انسان گرايی» صحبت نمود؟ آيا در چنان حالتی که اشاره رفت، بصرف « دفاع از حقوق بشر»، بايد اجازه داد تا افراد و نيروهای منحرف و تجزيه طلب ايرانی دست در دست نيروهای استعمارگر، استقلال وطن و منافع ملی را بباد دهند و بکوشند تا سرزمينی که در سازمان ملل بنام «کشورايران»، استقلال و تماميت ارضی اش (مرزهايش) برسميت شناخته شده است، به کشوری تحت الحمايه تبديل شود و يا احيانأ به کشورهای کوچک قومی تجزيه گردد؟

======================================================

بررسی بازار لوازم عزاداری در تهران

سايت ايران ـ ايران

بازار بزرگ تهران، ابتدای خیابان ناصرخسرو و چهارراه مولوی سه بورس اصلی و مهم ترین مراکز خریدوفروش وسایل و لوازم مورد استفاده در عزاداری های ماه محرم هستند. علاوه بر این مراکز، بسیاری از صاحبان مغازه های شهر در کنار فروش کالاهای معمول خود به عرضه اقلام مختلف مورد نیاز هیات های عزاداری از قبیل زنجیر، طبل، سیاهی، پرچم و ... می پردازند، چرا که علاوه بر خواروبار و حبوب شامل برنج، نخود و لوبیا، قند، شکر، چای و....، اقلام مورد استفاده در هیات های عزاداری فهرست بزرگی از حداقل 30 قلم کالای مختلف را تشکیل می دهد که ارائه و فروش آنها سود خوبی را نصیب فعالان بازار و خرده فروشان این کالاها می کند.

===================== کوتاه و گويا ====================

آنها که کوفه را می شناختند نمی خواستند اباعبدالله به آنجا برود

هاشمی رفسنجانی، رئيس مجلس خبرگان

ظاهر مسأله عاشورا اين بود كه اباعبدالله با يزيد كه به جاى پدرش به تخت خلافت نشسته بود، بيعت نكرد، تسليم نشد و همين باعث شد مردم كوفه توجه كنند كه با رهبرى امام حسين مى توانند مقابل بنى اميه بايستند و كانونى از كانون هاى پرجوش و خروش امت اسلامى در عراق آماده است از رهبرى امام حسين(ع) حمايت كند و به همين دليل از ايشان دعوت مى كنند. هاشمى رفسنجانى تصريح كرد: امام حسين(ع)، مسلم را به كوفه مى فرستد و مسلم هم پيغام مى دهد كه همه چيز خوب است؛ از اين رو امام حسين به سمت كوفه حركت كرد؛ البته آنهايى كه كوفه را مى شناختند، مى دانستند كه اين حركت نتيجه نمى دهد. خيلى ها در راه خدمت اباعبدالله آمدند و خواهش كردند اين سفر را نرود تا آخرين اميد امت اسلامى از دست نرود اما افرادى هم در اين راه به ايشان پيوستند؛ البته خيلى ها هم متفرق شدند. رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام، ادامه داد: تا زمانى كه خبر شهادت حضرت مسلم آمد، بسيارى فكر مى كردند كوفه آماده است؛ اما وقتى خبر به امام حسين رسيد، ايشان كودكان مسلم را خواستند، بيش از پيش به آنها محبت كردند و به آنها گفتند شما مثل فرزندان من هستيد. آنجا ظاهرا جهاد ناقص و احتمال بازگشت جدى شده بود، ولى اباعبدالله با همان صلابت جلو رفت؛ گر چه اتمام حجت هايى شد كه همه توجيه منطقى دارد. بالاخره كار به جنگ رسيد كه مى دانيد آنجا چه گذشت. (آرشيو)

=======================================================

سال دوم ـ شماره 397 ـ سه شنبه 17 دی 1387 ـ 6 ژانويه 2008

=======================================================

يک لحظۀ خلوت، در کوچه های تهران

======================================================

آيا می شود